«Ανέφικτο άγγιγμα»
Αιώνια η προσπάθεια των ανθρώπων, αιώνια και αναγνωρίσιμη, στα μάτια των Άλλων. Οι αρετές τους περιορισμένες, περιορισμένες και εύθραυστες, για την ακεραιότητα των Άλλων. Η πορεία τους γνωστή, γνωστή αλλ’…
το 4ο ΓΕΛ στο Σχολικό Δίκτυο
Αιώνια η προσπάθεια των ανθρώπων, αιώνια και αναγνωρίσιμη, στα μάτια των Άλλων. Οι αρετές τους περιορισμένες, περιορισμένες και εύθραυστες, για την ακεραιότητα των Άλλων. Η πορεία τους γνωστή, γνωστή αλλ’…
Κάποτε ως παιδί και εγώ άρχισα ξαφνικά να απορώ: «Ποιος είμαι και τι θέλω εδώ;» «Γιατί υπάρχει μίσος στον κόσμο αυτό;» Στη συνέχεια, πήγα στο Δημοτικό και βιάστηκα σε μια…
Κάποτε ως παιδί και εγώ άρχισα ξαφνικά να απορώ: «Ποιος είμαι και τι θέλω εδώ;» «Γιατί υπάρχει μίσος στον κόσμο αυτό;» Στη συνέχεια, πήγα στο Δημοτικό και βιάστηκα σε μια…
Κάποτε ως παιδί και εγώ άρχισα ξαφνικά να απορώ: «Ποιος είμαι και τι θέλω εδώ;» «Γιατί υπάρχει μίσος στον κόσμο αυτό;» Στη συνέχεια, πήγα στο Δημοτικό και βιάστηκα σε μια…
Θυμάμαι ακόμη το καλοκαιρινό αεράκι, που τα βράδια χάιδευε τα παιδικά μας πρόσωπα. Θυμάμαι τα γέλια και την κούραση από τα παιχνίδια μας. Θυμάμαι παιδικές ψυχές πλημμυρισμένες από χαρά και…
Όταν κοιτάζεις κατάματα την άγρια, αδάμαστη μοίρα, όταν συναντάς απροσδόκητα το αναπόφευκτο μοιραίο, τότε χαμηλώνεις ασυναίσθητα το βλέμμα προς το χώμα, γιατί από αυτό πλάστηκες και σε αυτό θα καταλήξεις, …
Ημέρα τριακόσια εξήντα πέντε Κανένα ίχνος ανθρώπινης ζωής στο νησί του Κρανίου Μέρα με την μέρα συνειδητοποιώ την αξία της επικοινωνίας, την ουσία των ανθρώπινων σχέσεων όπως και τη δύναμη…
Θέμα : Όταν μια πανδημία χωρίζει ή και ενώνει όλο τον κόσμο. Η σπουδαία φωτογραφία έχει να κάνει με το βάθος των αισθημάτων, όχι με το βάθος πεδίου. (Peter Adams)…