Κατηγορία: Η στήλη του Μαθητή

«Λίγο πριν από τα 18, θυμάμαι…», Ανδρονικίδου Ελένη

Θυμάμαι ακόμη το καλοκαιρινό αεράκι, που τα βράδια χάιδευε τα παιδικά μας πρόσωπα. Θυμάμαι τα γέλια και την κούραση από τα παιχνίδια μας. Θυμάμαι παιδικές ψυχές πλημμυρισμένες από χαρά και…

Τα του ανθρωπίνου πόνου…

Όταν κοιτάζεις κατάματα την άγρια, αδάμαστη μοίρα,  όταν συναντάς απροσδόκητα το αναπόφευκτο μοιραίο,   τότε  χαμηλώνεις ασυναίσθητα το βλέμμα προς το χώμα,  γιατί από αυτό πλάστηκες  και σε αυτό θα καταλήξεις, …