Θυμάμαι ακόμη το καλοκαιρινό αεράκι, που τα βράδια χάιδευε τα παιδικά μας πρόσωπα.
Θυμάμαι τα γέλια και την κούραση από τα παιχνίδια μας.
Θυμάμαι παιδικές ψυχές πλημμυρισμένες από χαρά και ξεγνοιασιά.
Θυμάμαι την κρυφή μας ευχή να μη περάσει ποτέ εκείνη η στιγμή!
Μακάρι να έμενε για πάντα…
Ανδρονικίδου Ελένη