Γεμάτοι άγνοια, μόνοι τους κυκλοφορούν στα χρυσαφένια δέντρα που καρποφορούν, δίχως να έχουν κάποιον σκοπό, θέλουν να διώξουν τον δικό τους καημό. Κουρασμένοι από τα αγαθά τα αγνά και τα τέλεια, επιλέγουν να φέρουν τη δική τους συντέλεια. Ξεχνώντας τις γνωστές τους πράξεις, ζητούν να πάρουν αποφάσεις. Με μας η γνώση και η θλίψη ήρθε, και ο κόσμος γύρω τους συνήλθε. Αναγκασμένοι πάνω σε ένα ίππο, τώρα που αψήφησαν τον ξακουστό τον κήπο.
Κυπιρτίδης Χαράλαμπος