Αποφασίσαμε σήμερα να σας παρουσιάσουμε ένα διαφορετικό είδος μουσικής: τη λεγόμενη “Κ- pop”= κορεατική ποπ μουσική.
Και θα αναρωτηθείτε εύλογα: Γιατί; Τι το ιδιαίτερο έχει; Η απάντηση είναι η εξής: Πριν λίγους μήνες έτυχε να διαβάσω στην ιστοσελίδα «athensvoice» ένα άρθρο του Στέφανου Τσιτσόπουλου με τον τίτλο «Κ-pop: Η επίθεση της Νότιας Κορέας» Ασφαλώς δεν αναφερόταν στον πόλεμο της Κορέας, που διήρκεσε από το 1950 ως το 1953, μεταξύ της Νότιας και της Βόρειας Κορέας. Αντίθετα, εξηγούσε τον τρόπο με τον οποίο η Νότια Κορέα σήμερα έχει πραγματοποιήσει μια πραγματική ειρηνική πολιτιστική διείσδυση σε παγκόσμιο επίπεδο: όχι μόνο στη μουσική, αλλά και στην τηλεόραση και στον κινηματόγραφο. Νέοι όροι πλέον εμφανίζονται: Κ-pop, K-drama (τηλεόραση), K-cinema.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Η κυριαρχία της Νότιας Κορέας στο χώρο της μουσικής («Κ-pop»)
Στην παγκόσμια μουσική βιομηχανία το 2020 έγινε κυριολεκτικά της «Κορέας». Αυτό πιστοποιείται από:
α) τις πωλήσεις άλμπουμ των καλλιτεχνών που φέρουν τον κωδικό «Κ-pop», οι οποίες ανήλθαν στις 40.000.000
β) τις προβολές στο Youtube: οι αριθμοί είναι ασύλληπτοι. Τα «χτυπήματα» ανέρχονται σε δισεκατομμύρια. Ευνοεί άλλωστε και ο υπερπληθυσμός της ασιατικής ηπείρου, αλλά δεν είναι ο μοναδικός λόγος, καθώς πλέον αναφερόμαστε σε ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ είδωλα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα – που δεν είναι όμως το μοναδικό- αποτελεί το τραγούδι «Gangnam Style» ενός περίεργου τύπου εν ονόματι PSY, το οποίο κυκλοφόρησε το 2012 και έχει φτάσει τα 4,5 δισεκατομμύρια χτυπήματα. Ένα πραγματικό διαπλανητικό χιτ που ακούγεται μέχρι και σήμερα. Αν το ακούσετε, κάτι θα σας θυμίσει Μια μικρή παρένθεση στο σημείο αυτό: Η Gangnam είναι μια περιοχή της Σεούλ, της οποίας οι έφηβοι γνωρίζουν τα πάντα για τη μόδα, την τεχνολογία και το στιλ. Καθόλου τυχαίο!
Θα καταλάβετε παρακάτω γιατί…
Ας εστιάσουμε τώρα στο πώς κατασκευάζονται και πώς προωθούνται τα «είδωλα» της συγκεκριμένης μουσικής:
α) δεν χρειάζεται να γράφουν δικά τους τραγούδια. Αυτό είναι δουλειά κάποιων σοφά κρυμμένων-αόρατων συνθετών και δασκάλων που αναμειγνύουν διάφορα είδη μουσικής: ποπ, χιπ χοπ, ροκ, νέα ντίσκο και κλαμπ κομέρσιαλ τέκνο. Έτσι προκύπτει ένα συνονθύλευμα ευδιάκριτων δυτικών αναφορών.
β) τι πρέπει λοιπόν να διαθέτουν αυτά τα είδωλα; Τα εξής 4 προσόντα:
• να είναι όμορφα
• να διαθέτουν φωνητικές δυνατότητες με έμφαση στο ραπάρισμα
• να διαθέτουν χορευτική δεινότητα για να εκτελούν κινήσεις κοφτές, στα όρια «ενός ρομποτικού μπαλέτου»
• και φυσικά να διαθέτουν ταλέντο στην εκμάθηση ξένων γλωσσών, ασφαλώς των αγγλικών, αλλά και των ισπανικών και των γαλλικών. Ας ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΟΥΜΕ όμως ΚΑΙ ΤΟ ΕΞΗΣ: σε κάθε σωστά δομημένο συγκρότημα αγοριών ή κοριτσιών υπάρχει μία προαιώνια συνταγή: κάθε μέλος του συγκροτήματος πρέπει να αποτελεί καθρέφτη του κοινού του. Συνεπώς, σε κάθε συγκρότημα συνυπάρχουν ο τρυφερός και ο επιπόλαιος, ο ασύδοτος και ο ντροπαλός, ο σκεπτόμενος και ο τρέντι. Γιατί;
Γιατί στόχος είναι ΟΛΟΙ οι έφηβοι ανά τον κόσμο να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους. Έτσι είναι πολύ πιο εύκολο να «αγοράσουν» συγκρότημα, μέλος και προϊόντα, που πολύ επιδέξια προωθούνται. Γιατί δεν εξάγεται ΜΟΝΟ ο ήχος ΑΛΛΑ ΚΑΙ η εικόνα: τα κορεατικά συγκροτήματα βρίσκονται σε άμεση σύνδεση με τη βαριά βιομηχανία της χώρας και προωθούν οτιδήποτε μπορεί να εξαχθεί: μόδα, γκάτζετ, καλλυντικά.
Για να επιτευχθεί όλη αυτή η διαδικασία, απαιτείται επίπονη εκπαίδευση, σχεδόν στρατιωτική.
Όλες οι νέες μπάντες από το μιλένιουμ και πέρα εκπαιδεύονται σε συγκεκριμένες σχολές που σχεδόν κάθε μήνα παράγουν ολόφρεσκα «προϊόντα»: όμορφα δηλαδή αγόρια και κορίτσια που δοκιμάζονται συνεχώς, μέχρι να αναδειχθεί ο τελικός νικητής-νικήτρια. Ποιο είναι το κέρδος; ο νικητής κάνει διεθνή καριέρα έχοντας ως αρωγό το ίδιο το κράτος!
Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφερθεί το εξής: σήμερα σε 50 χώρες του κόσμου υπάρχουν 130 ινστιτούτα που διδάσκουν την Κορεατική γλώσσα.
Ωστόσο, 20 χρόνια πριν στις Ηνωμένες Πολιτείες, -βάσει των αριθμών του Modern Language Association, υπήρχαν μόλις 123! άνθρωποι κατά μέσο όρο που μάθαιναν τη γλώσσα αυτή. Σήμερα ο αριθμός αυτός φτάνει τους 14.000!
Πρόκειται επομένως για απλά μαθήματα πολιτιστικής διείσδυσης με οργανωμένο κρατικό μάρκετινγκ, αλλά και με έναν «ψηφιακό στρατό» 100.000 περίπου οργανωμένων «Κ-pop fans», οι οποίοι καθημερινά «πραγματοποιούν» τουλάχιστον 3 αναρτήσεις ο καθένας με νέα και ειδήσεις των αγαπημένων τους συγκροτημάτων.
Ακολουθεί αύριο η συνέχεια του αφιερώματος…