
Εισαγωγή:
Ακολουθώντας το μοτίβο της «καλλιτεχνικής σκυταλοδρομίας» επιχειρήσαμε να κάνουμε το «Σκίτσο των 4». Η διαδικασία ήταν η εξής:
• δημιουργήθηκαν ομάδες των 4 μαθητών/ μαθητριών που ανήκαν στην ίδια τάξη
• χωρίσαμε μια κόλλα Α3 σε 4 ίσα μέρη
• με κλήρωση αποφασίστηκε η σειρά που θα ζωγράφιζε ο καθένας
• ο κάθε μαθητής θα γνώριζε μόνο τη ζωγραφιά του προηγούμενου, από την οποία θα χρησιμοποιούσε ένα στοιχείο- όποιο του έκανε εντύπωση- για να συνεχίσει τη δική του ζωγραφιά
• στο τέλος αποκαλύφτηκαν και οι 4 δημιουργίες συνθέτοντας το «Σκίτσο των 4»
Αποτέλεσμα 1ης Ομάδας

Επηρεασμένη από τα γεγονότα τις επικαιρότητας σχετικά με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η σύγχρονη γυναίκα θέλησα να την «υπερασπιστώ»• να τονίσω -μέσα από τη γυναικεία μορφή που δημιούργησα, παρότι αυτή δεν έχει ξεκάθαρα χαρακτηριστικά- ότι όλες οι γυναίκες του κόσμου μπορούν να είναι συγχρόνως θηλυκές, γοητευτικές αλλά και δυναμικές. Το ένα δεν αποκλείει το άλλο.
Τίποτα δεν είναι τέλειο. Έτσι και εγώ δεν προσπάθησα να προβάλω την τελειότητα. Το αντίθετο μάλιστα: τα λάθη είναι εμφανή και απλά “υπέροχα”. Προσπάθησα να παίξω με τις μορφές των υλικών, για να δείξω ότι κάθε τι μπορεί να γίνει όμορφο, εάν του δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία και αν βρεθεί στα κατάλληλα χέρια.
Κεχάογλου Μελίνα

Η γυναικεία μορφή της προηγούμενης ζωγραφιάς μου έφερε αμέσως στο μυαλό τη μητρότητα. Έτσι ζωγράφισα μια μητέρα που παρέα με το παιδί της αγναντεύει τη φύση: μητέρα-γυναίκα και μητέρα-φύση
Κορωνίδου Κωνσταντίνα

Βλέποντας την προηγούμενη ζωγραφιά (μια μητέρα να βαδίζει με το παιδί της), θέλησα να αποτυπώσω το τοπίο που αντικρίζουν τα παιδικά μάτια. Γύρισα πίσω στην παιδική μου ηλικία και άφησα την φαντασία μου να ταξιδέψει. Βρέθηκα στη θέση του μικρού κοριτσιού και θυμήθηκα όσα παρατηρούσα και εγώ στην ηλικία της, προσπαθώντας να εξηγήσω τον κόσμο γύρω μου.
Ψιάνου Δήμητρα

Παρατηρώντας το προηγούμενο σκίτσο, μου ήρθε κατευθείαν στο μυαλό το αίσθημα της γαλήνης που σου προσφέρει η φύση και η αγροτική ζωή. Τόσο τα χρώματα όσο και οι έντονες μεταβάσεις των γραμμών με οδήγησαν να ζωγραφίσω έναν αγρότη, ο οποίος κοιτά τον ουρανό και πλημμυρίζει από ελπίδα και χαρά.
Ιωαννίδης Νίκος